من خیلی وقت اینستاگرامم رو پاک کردم در صورتی ک همیشه تقریبا فعال بودم. چند ماه که کلا هیچ حضوری ندارم تقریبا هیچ جا، و چون آدمی بودم که توی اجتماع فعال بودم و همیشه داشتم یک کاری انجام میدادم خیلی این روزها نبودنم به چشم میاد و برام جالبه که خیلی ها نگرانم میشن و باهام تماس میگیرن اما خب تا زمانی که به هدفم نرسم هنوز نمیخوام راجب این هدفم با کسی صحبت کنم و راستش برای من بعد زبان اموزی سخت ترین قسمت این که خیلی چیزهایی که ازشون انرژی میگرفتمو بزارم کنارو از نقطه امنم بیام بیرون ولی همون قد که برام سخته خیلیم از اینکار خوشم میاد و بهم انرژی میده چون وقتی به هدفم فکر میکنم سختیا شیرین میشه. یک وقتایی که دلم برای همه چیز تنگ میشه عکسای قبلمو نگاه میکنم و انگار حالم بهتر میشه. اینجا هم چون میتونم از حس و حالم با عکس بنویسم خیلی بهم حس خوبی میده و دوست دارم بیشتر لینگویت بزنم. این عکسم مربوطه به یک پروژهام که با پارچه های دستبافت نایین لباس طراحی کردم. و اینجا نایین زیباست!